Giresun Kırsalı Karanlıkta, Yöneticiler Aydınlıkta

2026 yeni yılının ilk günü…
Giresun’un 10 ilçesine bağlı yaklaşık 300–400 köyde 12 saattir, bazı köylerde ise 30 saati aşkın süredir elektrik yok.

Olumsuz hava koşullarında bu durum artık bir istisna değil, alışılmış bir durum. Aynı şekilde birçok köy yoluna da ulaşım sağlanamıyor. Elektrik yok, yol yok, iletişim yok… Giresun Kırsalında hayat adeta dondu.

Giresun İl Özel İdaresi yaz aylarında, gurbetteki Giresunluların memlekete gelmesiyle artan nüfus yoğunluğunu gerekçe göstererek “yeterli aracımız yok” diyor ve çöp toplamakta zorlandığını ifade ediyor. Kış aylarında ise kar yağışı başladığında yine aynı gerekçe öne sürülüyor: “Yeterli aracımız yok.” Sonuç olarak yolların açılmasında ciddi gecikmeler yaşanıyor.

Oysa tüm bunlar, iyi bir planlama ve öngörüyle çözülebilecek sorunlar.

Yaz aylarında rüzgâr çıktığında plajlara yeterli cankurtaran tahsis etmek yerine, “olumsuz hava şartları” gerekçesiyle denize girmeyi yasaklayan; bu yanlış yönetim anlayışıyla yaz turizmine sekte vuran bir idare, ne yazık ki kışın da elektrik sorununa çözüm üretemiyor.

Oysa bu sorunların tamamı, önceden alınacak tedbirler ve zamanında yapılan bakım-onarım çalışmalarıyla büyük ölçüde önlenebilir.

Bir tarafta makam sahipleri var:
Araçlar yarım saat önceden çalıştırılıyor, içleri ısıtılıyor. Ofisler sıcacık, çaylar kahveler hazır.

Diğer tarafta vatandaş…
Karanlıkta, soğukta ve kapalı yollarla baş başa bırakılıyor.

Biz emeklilik hayatımızı köyümüzde geçirmek istedik.
Toprağımızda, doğduğumuz yerde, daha sakin bir yaşam hayali kurduk.

Ama emekli öğretmen Nedim Çakmak’ın şu sözü bizim durumumuzu da durumu net bir şekilde özetliyor:

“Dünya uçarken, Giresun’da inekler hâlâ 50 yıl önceki yerde yayılıyorlar.”

Bu tablo, kırsal alanların iyi yönetilmediğini açıkça ortaya koyuyor.
Bazı yöneticilerin devlet gücünü bir hizmet aracı olarak değil, bir üstünlük ve ayrıcalık göstergesi olarak gördüğünü düşünüyorum. Vatandaş dinlenmiyor, sorunlara yeterince ve kalıcı çözümler üretilmiyor.

Sonuç ne oluyor?
İnsanlar mecburen büyük şehirlere göç ediyor. Köyler boşalıyor, üretim azalıyor, kırsal hayat çöküyor.

Unutulmamalıdır ki kırsalı ayakta tutmak bir lütuf değildir.
Bu, devletin ve yöneticilerin asli görevidir.

Son bir not:
Sahada, zor şartlar altında çalışan emekçilere Allah yardım etsin. Onlara asla bir sözümüz yok.
Tüm eleştirimiz, yönetim kadrosuna ve kamu yöneticilerinedir.